major lift
what happen on d weekend?
26.08.2008
20 °C
bday now ng manager nmin c nicole.happy bday nicole.mamya yta may kainan.
on sick leave ako kahapon. halos kc d ako makabangon last monday night. buti nkapag txt pko s TL ko at s manager ko which is SOP kpag magaabsent ka. nkakainip n nakakalungkot pla magkasakit at magisa k lamang s pad mo. mas nakakainis pa kasi when i visit this hospital to have my check up, npaka cold pa ng mga nurse. uung tipong hindi ka welcome s hospital na yun, poor service. no wonder chipipay ng itsura at parang walang kwenta ang hospital na yun..like kng ako icoconfine dun, mas lalo akong magkakasakit.

anyways, ung doctora n nagchek up skin, daot. ni hndi man lng magawang ngumiti.basta..hindi nko tlga magpapa chek up s ospital na yun, khit un pa ang pinakalapit n ospital s place ko. di bale ng pmunta sa medical city at medyo malayo, keri na.ksa nman s malapit at walang kwenta.
anyways, last sunday kc nagkita kami uli ng bestfriend ko, bonding uli kami...tpos nagsimba kami s greenbelt, at antaray ng simbahan ah, may mga bebe at pato s paligid..matagl nrin me di nkakapag simba dun eh, khit medyo umaambon, fulfilling p din ang pakiramdam.

around 7pm after mass, dumerecho we s place ng friend ko, c aileen..may padespidida xa, s staff house nila s piandre. matagl kna rin xa di nkakasama, but we continue to exchange txt messages evry now and then. sa bikol n xa magstay. nandun kc baby nya. plus bago syang kasal after she gave birth so parang pangit ng sitwasyon n magkalayo sila ng hubby nya. antaray tlga...lumagay n s tahimik c ms cas. i mean mrs haber.
on that night, nkasama ko uli ang aking mga tropapips from bukeeri. sina Taki at ailz. c taki kasama nya c abel, ang knyang jowa. it really feels good to see friend from college, ung tipong khit medyo matagal kaung di nagkakausap, wen u see each other, the friendship is still there preserved.
simple lang ang hinanda mrs haber, pero it doesnt matter nman. kc nakita kng sobrang enjoy ang kanyang mga kasamahan s work. anlakas ng tawanan nila, ansasaya pero mas malakas ng tawanan namin...at bikol ang aming lengwahe kya keber na, wala nman nakakaintindi smin.
5am nko nkauwi. lumangoy pa ang umbre sa kabilang ibayo kya inumaga ng uwi. yan tuloy nagkasakit.
Posted by umbre 11:22 PM Archived in Philippines







