Jan 2009

pumunta na uli c Amante for Vietnam. Balik nya sa 23 of this month. Request daw ng companya sa vietnam were hes currently working on a certain project. ok fine, so wala sya sa birthday ko dis saturday. both of us were saddened by this thing but its something we cant control. so kahit na medyo may sakit pa sya, dumerecho kami ng airport last wednesday nyt, hinatid ko sya. pagpauwi ko, sa taxi pa lang ay bonggang sinisipon na rin ako. nahawa na ako ng kanyang sakit. ok lang, masaya naman kami pareho.

dis monday, sasakay na ng barko ang aking kapatid. sa wakas matutupad na rin pangarap nyang maging marinero. bukas magbabyahe na dito sina Mama at Papa. nandito sila para sa Birthday ko dis saturday. Ansaya lang. pero wala pa rin ako sa mood mag celebrate. hehe

Kagabi, Jan 7, ay nag aaply nako dun sa call center were Lahlah worked. Puamasa naman ako sa mga bonggang kulelat na myembro ng HR at ung naginterview sakin. Ewan. basta sa Jan 19, magsisimula nako sa kanila. early bday gift hehe

mamimiss ko ang havenlink. maraming mga magagandAng nangyari sakin sa kumpanyang ito. marami akong natutunan. dito ko naranasan ang bongang bongang pagmamahal ng mga kaibigan na walang halong kaplastikan. although hindi naman lahat eh kasiyahan and all, pero talagang masaya ako sa ambiance dito sa havenlink. its just that i, or rather we need to move on.

6 working days na lamang ang ilalagi ko dito sa Havenlink. filing ko tuloy..ako si karyle ng lumipat sya sa dos. may mag iinterview din kAya sakin at magtatanong kung buntis ba si Marian Rivera..

happy new year. ill be 25 dis sat. i feel old, i

dont feel like celebrating.

ganto ako usually pag birthday ko. i feel the

opposite way than what is expected from me. ewan

ko ba. somethings bothering me...at eto na naman

ako.

umuwi ako samin for the holidays. nagbyahe ako ng

Dec 24 christmas eve, trying to make it b4 12

noche buena.10pm nasa amin nako, dumerecho nako ng

simbahan kasama ng mga pinsan ko.well, dats after

ko magmano sa papa ko, humalik sa mama ko at

sumubo ng isang platitong spaghetti. after ng

simbang gabi nako kumain ng marami.

Dec 25, maulan samin. actually maulan na daw tlaga

second week of Dec pa lang. nagkainuman kami ng

mga pinsan ko,mga tito ko and pati na rin

kapitbahay namin. everything seems fine, masaya

ang kwentuhan, may konting drama pero ok lang

naman. one thing that i noticed is ung may mga

partners ( bf/gf) and asawa ay kasama nila. sa

bahay kasi ni Lola kami nag iinuman. bigla kong

narealize, wala si Amante ng mga oras na yun. si

Amante ang aking partner, and suddenly, i feel

alone in the middle of my family. may oras na may

pinaguusapan sila and gusto kong sumigaw ng

pagkalakas lakas for them to notice me. i swear di

ako nalasing ng gabing yun kahit nalasing ang

aking katawang lupa, i swear alam at alam ko kung

ano ang nararamdaman ko..naiinsecure lng ba ako

kasi yung mga pinsan ko may family na, buntis ang

asawa or Gf, legal ang Bf...gusto kong sumigaw. i

tried to go with the flow of what is going on, i

smiled and answered their concerns..until di ko na

napigilan, naluha ako...and for the to notice my

tearswould be the worst thing on that night. so

umalis nalang ako. too bad, somebody did noticed

me..and assure me his support to whatever
decisions i made with my life. true enough hehe he

remains friendly at ginawa nya pa akong ninong sa

bunso nyang anak.

si binang ang bibong 1 year old na anak ni manoy

tony and flor. sila ang aming kapitbahay. si manoy

tony ang alaskador na nagiging anak na nila mama

and papa dahil siya na rin ang laging umaalalay sa

aking parents on our behalf. wala na rin naman

siyang magulang, malayo nman kaming dalawang anak

nila mama..so pareho lang napupunuan ang mga blank

spaces ng kanilang buhay..anyways, instant apo ang

batang si Binang. spoiled sya sa kina mama and

papa.i can see the joy in their eyes everytime

they are spoiling binang. dat little brat.

nagseselos talaga ako sa atensyon. then, came in

for the shock. Manoy tony, being the alaskador

that he is, jokingly says..

"magasawat anak kna kasi para may sariling apo na

si mama mo."

gggrrrrr

ano na naman ba ito? wat bothers me most was the

anticipation on my moms face for my reaction.

ewan.

this sat. ill be 25. i feel old. im not in the

mood to celebrate. ewan basta. bitter lang siguro

ako.

Ill be 25 this sat. pero ang eksena namin ng aking

kapatid sa bahay stays the same when we were still

kids. nagbibilangan pa din kami ng ginawa sa

bahay, kung sino ang nagwalis, kung sino ang

nagayos ng kama sa umaga, kung sino ang nag hugas

sa umaga, sa tanghali at sa gabi etc etc etc. at

one point, parang nabuhay uli ang ingay namin sa

bahay. i guess ganun na talaga kaming dalawa sa

gawaing bahay may katulong man kami or wala.

Ill be 25 this sat. pero si Papa pa din nag

nagluluto samin. di nila talaga ako mapagalaw sa

kusina sa pagluluto. kaya ngayong si Amante ay

umuuwi na sa pad ko sa gabi for dinner, wala akong

alam lutuin para saking mahal kundi ang adobong

tinuro sakin nila brian.

Ill be 25 this Sat. nagaaway pa din kami ng

kapatid ko sa channel na pinapanood. basketball

sya, MTV playlist naman ako. kapamilya sila,

kapuso ako...nothing had changed.

Ill be 25 this sat. may tentative date na para

sumakay ng barko ang aking kapatid. ako ay nasa

call center pa din. walang bilib si mama sa

trabaho ko. ayaw nya kasing nagpupyat ang kanyang

anak. or i guess di nya maintindihan ang nature ng

job namin. i cant blame her. no matter how i

explain, di nya pa din talaga maintindihan. gusto

nya magwork me for the government or anything

basta day job. ayaw ko naman kasi kahit papano

masaya ako sa work ko. i guess masaya ako sa call

center industry. depende na lang sa mga taong

nakakasalamuha ko.

ill be 25 this sat. but still, i dont feel like

celebrating. but dont get me wrong. masaya ako sa

buhay ko now. meron akong partner na mahal na

mahal ako. marami akong mga kaibigan na handang

sumuporta sakin. meron akong sariling buhay, im

the captain of my own soul..i pay for my own rent,

i pay my own bills, the clothes im wearing, i food

im eating, galing sa sariling kong bulsa. i guess

may napatunayan na ako. ito yung kayang kaya kong

mabuhay ng mag isa financially..but

emotionally...? no, dats anoder thing.

im a strong person. God loves me more than i

deserve. marami akong dapat ipagpasalamat. ang

aking nagiisang kapatid. ang aking mga magulang.

and yes..ang lahat na nagpapasaya sakin.

its 2009. yes another year, a new chapter. and i

guess, its more than enough reason for me to say

Im lucky ill be 25 this sat.