Gay Travel

im trying to nice. i had tried. yes and i guess i was really nice to the last minute i was there.

first working day of the month EST. walang dialling ang mga market ng Accent Energy. right after the shift dumerecho kami sa pad ni harry for some quality time, bonding, para makapag relax. inshort INUMAN.

si jay r ang chef. haha sarap nyang magluto. kasama nya akong namalengke. kahit umuulan at putikan sa palengke, ok lang. isang buong manok at bangus ang pinamili namin. wid all the gulay at sahog, nakapamalengke kami ng maayos.nagluto kami ng tinola for lunch. kalahati lng ng buong manok niluto namin, ung iba ay minarinade. hanggang sa ang naluto namin lahat lahat ay tinola, fried chicken, hotdog, rellenong bangos, spaghetti, cake, french fries at ewan ko pa kng may naluto pa bang iba.

si sam ang tangero ng unang round. generoso ang ininom namin ng hapon. walang dating kahit naka ubos kami ng dalawang long neck. dala siguro ng pagod kaya kami medyo nabangag. but all in all ay walang dating ang generoso. kasi ng mag luto pa kami ay parang di kami uminom sa kulitan.

after lunch, ako ang naghugas. yun lang. ako a ng nagpapanatiling malinis ang lababo. kasi nakakahiya at sa lahat na nakakahiya ay yung pabisita epek ka. di ako ganun.

dumating sina Janis at Jason. mukhang ok naman ang dalawa. lumipat na daw ng bagong bahay si jason. si Janis itong super nagkukwento sa bagong bahay. plus the rent and how much it is. di ako nagtatanong. im simply there helping somebody do the kitchen stuff. 4 thousand daw mahigit ang upa. i asked jason kung saan na sya nagwowork. magaaply pa lang daw sya. so wala siyang income. i asked janis kung nagsasama na sila. di pa naman daw. makes me think kaya nangutang si janis kay Carlo ng pera bfore sila umalis is si janis ang nagastos ng lahat. for jason. so what? its none of my business. anyway i dont give a damn.

so far, so good. i was nice. i did nice things. my inside was screaming. but i remaind silent. i know if i stay there a little while more, something wrong could happen. i might explode that could create embarrasment to one poor soul.

so i made my exit around quarter to 11pm. sam asked me na samahan ko daw siya sa sakayan. ok sinamahan ko siya hanggang sa cubao at pumun
ta ako ng farenheit. ewan ko. siguro its time i made my exit, or better attend to my own personal needs. i choose the last option and i ended up disappointed.

after i explode on somebodys mouth sa sauna, and after two strangers take their time on my body..umuwi na ako.i feel empty that night.

at umuwi na ako. i was nice.

yes..comes october 10 ay lilipad nko papuntang Ilo ilo pra makasama ko ang aking mahal. one thing na pinaghandaan ko, pinaghirapan at yung tipong di masyadong pinag isipan. pero kanina lang ay nabayaran na ang tiket ko round trip. babalik ako sa urbanidad para sa reyalidad na may trabaho ako at tapos na ang aking bakasyon or honeymoon comes october 14.

this is my first plane ride.

and mind you. from the airport pagkauwi ko, dederecho ako sa ofis. ayos lang.pero sana di ako maboryo.

credit card ni carlo ang ginamit kong pambayad. prior to dat, nagshopping din muna kami. one thing im proud of about my friends...they are there to support you and understand you all throu out. basta maligaya ang lahat...Paaak woooffff walang problema basta meron.ganun din kasi ako.

khit nahirapan kami sa pila sa booking ofis sa Robinson galleria, we find it productive pa rin.carlo was wid me all throu out. nung una namin punta, inabot kami ng 3 hours mahigit sa pila pero walang swerte. i was advised to do d reservation thru telephone. call centre ng cebu pacific yun. ok, i made the fone call right after our shift wednsday morning. maayos namn kausap yung girl. tapos binigyan ako ng confirmation letters, more like a record locator ang term nila. and dey also told me na di na daw pipila kasi nga may reservation na, magbabayad na lang.

around 2pm after namin matulog ni carlo sa sliping quarters, derecho kami sa robinson and wer given a number and ask to wait for our turn. ok lang kc may time pa kami para kumain. pagbalik namin ay sobrang lagpas na ng around 20 plus ung item namin at ayaw pa kaming ientertain kc daw policy at binigyan uli kami ng number. sobrang nakakainis at pagod at puyat na rin kami, nagtaas ng boses si carlo sa guard at biglang nag mura. the guard being old and polite or used to those kind of eksena, simply asked na wala sanang murahan. itong si carlo, mainitin at walang pakialam ay sinagot pa at sinabing di daw sya nagmura kaya linisin ni manong guard ang tenga nya.

i have no choice but to get the number and proceed to the counter looking for any available officer to assist my complain. lucky me, gwapo and charmong ang officer n libre kaya naman medyo nawala bigla init ng ulo ko. akalain mo yun haha lalaki lang pala mkakapagpatino sakin.

well, di naman nagtagal at natawag na rin ang number namin. and so far so good, ung gwapong reservation officer kami naassign. haha super ask ako kunwari ng tanong sa kanya. and mind you, hes also from bikol. and hes simply too good to be true..kaso isang tawag lang ni Amante ko, limot ko na ang face ni mr reservation officer. ang natatandaan ko lng ay ang kanyang name and the favor na sa sunod na balik ko sa kanya ay di na kami pipila pa uli. derecho na ako. well well well.

ganoon pa kaya ang sasabihin niya if ever na malaman niya na im goin out of town to meet and to be with my Boyfriend.?

At kahit past 7pm na ako nakauwi sa pad ko eh ok lang. isang tingin ko lang sa print out eh ayos na ako.

at si leo? i wish him the best.